Directeur aan het woord: Roparun 2019

 

Iedereen heeft binnen zijn kennissenkring wel iemand die te maken heeft met de slopende ziekte kanker. Ik maak het op dit moment mee met een vriendin die bestraald is en nu een chemokuur moet ondergaan. De impact van zo’n behandeling is enorm. Ook (oud) collega’s binnen de Veiligheidsregio Rotterdam Rijnmond worden op dit moment behandeld. De snelheid waarmee de ziekte uiteindelijk fataal kan zijn, blijft onvoorstelbaar. Het verdriet, de emotie in een vaak ongelijke strijd die je niet kan winnen. Dagelijks komen er nieuwe gevallen bij. Bekenden, maar veelal onbekende mensen worden geconfronteerd met een leven dat nooit meer hetzelfde zal zijn. Het raakt me iedere keer weer en het went nooit.

Je staat er niet bij dagelijks bij stil, maar het kan ons allemaal overkomen. Een gezonde levensstijl, sporten, niet roken en een goed evenwicht tussen werken en privé draagt natuurlijk bij aan het voorkomen van kanker, maar is geen garantie. Vroege ontdekking is daarom van levensbelang, de overlevingskans is dan immers vele malen groter. Wereldwijd houden duizenden onderzoekers zich bezig met wetenschappelijk onderzoek op het gebied van voorkoming en bestrijding van kanker. Met regelmaat lees je over de mooie resultaten. Hierdoor stijgen de overlevingskansen voor kankerpatiënten. Maar het is nog niet genoeg en meer onderzoek en nieuwe medicijnen blijven noodzakelijk. Ook voor de begeleiding van mensen met kanker kunnen we veel betekenen. Soms een arm om de schouder, een luisterend oor of een weekend weg met je familie.

In de strijd tegen kanker neemt de Roparun een heel bijzondere plaats in. Met de opbrengst kunnen vele goede initiatieven ondersteund worden om het leven van kankerpatiënten meer leefbaar te maken. Wat klein begon is uitgegroeid tot één van de grootste loopevenementen. De Roparun is nu een grote en professionele organisatie die vorig jaar een bedrag van ruim 5  miljoen Euro bijeen wist te brengen. Niet alleen de lopers en de begeleiders,  maar vele mensen langs de route van de Roparun leven intens mee. Ik heb de afgelopen jaren als loper een paar keer mee mogen maken wat voor steunbetuigingen je onderweg krijgt. Veel mensen lopen met een missie, met een herinnering, met een gevoel van ‘deze verschrikkelijke ziekte krijgt ons niet klein’. Zo kunnen de lopers het bedrag in de strijd tegen kanker nog groter laten groeien. Het doet mij bijzonder veel genoegen dat ook de VRR (brandweer en ambulanceteams) met drie teams ruim vertegenwoordigd is in de grote schare deelnemende teams. Dit jaar zal ik niet fysiek meelopen maar wel veel aan ze denken. Het weer vormt een uitdaging maar ik heb er alle vertrouwen in dat het hele team weer in Rotterdam aankomt. Natuurlijk zal ik ze welkom heten op de Binnenrotte en hoop ik ze onderweg aan te kunnen moedigen.

Meer dan 40 uur –dag en nacht- onderweg om een afstand van ruim 500 kilometer te overbruggen, daar komt nogal wat bij kijken. Niet alleen een uitstekende conditie van de lopers en hun fietsbegeleiders, maar ook een enorme inzet van het team vrijwilligers. Zij zorgen voor alle andere zaken als vervoer, verzorging, overnachting, etc.. Alleen als je op deze wijze samenwerkt, kan je je doel bereiken.

Voor 2019 zijn we er klaar voor . Diverse acties van het team 112 zijn gehouden om ook nu weer de uitdaging Parijs-Rotterdam aan te gaan. Ik wens alle deelnemers een bijzonder sportieve en voorspoedige periode tijdens de langste non-estafetteloop ter wereld. Tot ziens in Rotterdam!

Arjen Littooij

Algemeen directeur VRR